Νέα

1a

Αναζήτηση Ιατρών

Διακοπές και υγεία. Παροχές υγείας σε όλη την Ελλάδα

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

tenontitida_agkona_papastratis.png
Mε τη λέξη «τενοντίτιδα» περιγράφουμε συμπτώματα στον τένοντα κατά τη διάρκεια της φόρτισης μετά την φόρτιση ή και όλη την ημέρα σχεδόν σε ορισμένες περιπτώσεις.

Άνθρωποι  διαφορετικής ηλικίας, φύλου και δραστηριοτήτων παρουσιάζουν πόνο διαφορετικής έντασης και περιορισμό σε δραστηριότητες. Επομένως θα πρέπει να έχουν διαφορά και στον τρόπο θεραπείας, μας εξηγεί ο κύριος ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ ΗΛΙΑΣ , ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ

Ο όρος «τενοντίτιδα» υποδηλώνει φλεγμονή του τένοντα η οποία συχνά απουσιάζει γι’αυτό και δεν μειώνεται με αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Οι περισσότεροι μελετητές αναφέρουν πλέον τη λέξη «τενοντοπάθεια ή τενόντωση» για να περιγράψουν την πάθηση του τένοντα που συνήθως έχει στοιχεία φθοράς και αποδιοργάνωσης χωρίς στοιχεία φλεγμονής. Ωστόσο καμία από τις 2 περιγραφές δεν ταιριάζουν απόλυτα με την μεγάλη ποικιλία συμπτωμάτων στους τένοντες.

Στην εξωτερική πλευρά του αγκώνα ξεκινούν οι εκτείνοντες τένοντες του καρπού και των δαχτύλων, άτομα που κάνουν σπορ με ρακέτες είναι περισσότερο πιθανό να τραυματίσουν τους τένοντες στην έξω πλευρά του αγκώνα. Η κατάσταση αυτή καλείται κοινώς αγκώνας τενίστα (Tenniselbow).

Τα άτομα που παίζουν γκολφ ή χρησιμοποιούν τα χέρια του σε εργασία είναι περισσότερο πιθανό να τραυματίσουν τους τένοντες στην έσω πλευρά του αγκώνα.

Στην έσω πλευρά του αγκώνα ξεκινούν οι καμπτήρες τένοντες του καρπού και των δαχτύλων (εικόνα 1β).

Άλλα κοινά αίτια τενοντίτιδας του αγκώνα είναι η κηπουρική, η χρήση κατσαβιδιού, η πολύωρη χρήση υπολογιστή ή η υπερβολική χρήση του καρπού και του βραχίονα.

tenontitida.jpg
Eικόνα 1α: Βλέπουμε δεξιά τους καμπτήρες τένοντες του καρπού και των δαχτύλων εσωτερικά του αγκώνα (έσω επικονδυλίτιδα, golferselbow),

Εικόνα 1β: αριστερά βλέπουμε τους εκτείνοντες του καρπού και των δαχτύλων (έξω επικονδυλίτιδα, tenniselbow)
 
Σύμφωνα με μελέτες λοιπόν η τενοντοπάθεια έχει διάφορα στάδια με διαφορετικά συμπτώματα όσο αναπτύσσεται και διαφορετικές αντιδράσεις, άρα λοιπόν είναι βασικό να αναγνωρίσουμε το στάδιο της πάθησης και να κάνουμε την κατάλληλη θεραπεία για κάθε ασθενή.
tenontitida-axileioy1.png

Στο σχήμα 2 φαίνεται η εξέλιξη της τενοντοπάθειας και η επίδραση της αντιμετώπισης σε κάθε στάδιο.

Όπως φαίνεται στο σχήμα με βάση τα ιστολογικά και κλινικά ευρήματα (ιστορικό και εξέταση στο ιατρείο), προτάθηκε η κατηγοριοποίηση της παθολογίας στον τένοντα σε τρία στάδια «τενοντοπάθειας»:

α) Αντιδραστική φάση – επικρατεί φλεγμονή, πάχυνση στον τένοντα (οίδημα, πρήξιμο δλδ) και πόνος κατά/μετά τη δραστηριότητα και σχεδόν όλη μέρα.

β) Φάση λανθάνουσας επισκευής - αλλαγές στη σύσταση του τένοντα (σημάδια φθοράς), ιστορικό προηγούμενων μικροενοχλήσεων. Με τοπικό οίδημα (πρήξιμο) στον τένοντα και πονάει κατά/μετά τη δραστηριότητα.

γ) Φάση εκφύλισης - μεγάλες αλλαγές στη μορφολογία και τη σύσταση του τένοντα, υπάρχει μακρύ ιστορικό συμπτωμάτων.

Πολλοί άνθρωποι  έχουν περάσει οι ίδιοι ή έχουν ακούσει ιστορίες εντοπισμένου πόνου στον τένοντα που προοδευτικά γίνεται εντονότερος, δεν ανταποκρίνεται στα καθιερωμένα συντηρητικά πρωτόκολλα θεραπείας (ξεκούραση, αντιφλεγμονώδη αγωγή και κλασσική φυσικοθεραπεία με ηλεκτροθεραπείες, διαθερμίες, πάγο, τεχνικές χειροπρακτικής)

Η θεραπεία λοιπόν που υποστηρίζεται από τις έρευνες και εφαρμόζουμε με επιτυχία σε σειρά ασθενών περιλαμβάνει:
Συντηρητική αγωγή με αντιφλεγμωνώδη και χρήση αναλγητικών ρευμάτων (κυρίως TENS) που έχουν καλά αποτελέσματα στην μείωση του επιφανειακού πόνου για τις πρώτες μέρες στην αντιδραστική φάση, μαζί με κρυοθεραπεία για 2-4 μέρες

Στην συνέχεια εφαρμογή σωστής άσκησης που αποδεικνύεται ότι συντελεί στην ανακατασκευή του υλικού του τένοντα και στην σταδιακή του επούλωση. Σωστή άσκηση εννοούμε τον τύπο άσκησης, τη σωστή συχνότητα και επαναλήψεις που πρέπει να προσαρμόζεται στον κάθε ασθενή!
Μέσα από ένα πρόγραμμα ασκήσεων για ένα ικανό χρονικό διάστημα (ως και 6 μήνες) ο τένοντας μπορεί να αλλάξει τελείως τη σύσταση του και να ξαναγίνει φυσιολογικός!!

Πολλές φορές χρειάζεται να λάβουμε υπ'οψιν μας μεταβολικούς και εμβιομηχανικούςπροδιαθεσικούς παράγοντες με την επανεκπαίδευση λαβής και τεχνικής στην δραστηριότητα, σωστή θέση αγκώνα στην εργασία είτε αυτή αφορά γραφείο και η/υπ είτε χειρονακτική εργασία είτε άθληση.  

Σημαντικός παράγοντας αρνητικής έκβασης  είναι «κινησιοφοβία», η τάση δηλαδή του ασθενή να φοβάται συγκεκριμένη/ες κινήση/εις ή δραστηριότητες που του προκάλεσαν τα συμπτώματα. Γι’αυτό παίζει ιδιαίτερο ρόλο η επανεκπαίδευση της τεχνικής στις καθημερινές ή/και αθλητικές δραστηριότητες  του ασθενή στο τελικό στάδιο αποθεραπείας. Ο ασθενής (αφού μειωθεί ο πόνος) θα πρέπει να μπει γρήγορα σε πρόγραμμα άσκησης που θα τον οδηγήσει στην θεραπεία!

sdFSDFFSFDFFSDFSDF.jpg

ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΗΣ ΗΛΙΑΣ , ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ

Κοινοποιήστε το άρθρο

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Χρήσιμα Links


Προσθήκη νέου σχολίου


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση